Voor Crinkl-Lot - Een Knusse Korte Verhaal
Fijne vrijdag, kleintjes!
Deze BDF laten we het drukke weekend achter ons met een schattig kort verhaal over wat vrienden die doen alsof ze spelen!
Doe mee met Lavi het leeuwenwelpje, Vul, haar verlegen maar betrouwbare vos, en hun beste vriend Calem het wasbeerjong, in de achtertuin van Lavi, in een tijd lang geleden, met kastelen, ridders en woeste vuurspuwende draken!
🏰Voor Crinkl-lot!
Lavi gromde, terwijl ze probeerde de denkbeeldige mist die voor het kasteel lag te doorboren. Op zoek naar enig gevaar voor het kasteel van Crinkl-lot. De klauwen in haar achterpoten krasten reactief in de kantelen, klaar om bij dreigend gevaar toe te slaan. Haar linker poot greep naar het gevest van haar vertrouwde zwaard, voelend aan de geribbelde zijkanten van de pommel, de rode krijt schilferde op haar pootkussentjes.
“Juffrouw Lavi!” Ze neemt haar ogen van de horizon en kijkt naar de bron. Ridder Vul, haar vertrouwde riddergenoot, gepositioneerd bij de lagere kantelen aan Lavi's voeten. “Zie je enig gevaar aan de horizon?” Vraagt de jonge vos, terwijl hij probeert zijn felrode helm recht te zetten omdat deze steeds op zijn snuit glijdt.
Lavi schudde haar hoofd nee. “Nee, Ridder Vul.” Ze richt haar ogen weer op de horizon en vooral op de lucht…
“Misschien hadden de verkenners het mis?” Jammert Vul, terwijl hij zijn geribbelde schild en zijn knots van Bounty neerzet en neerploft, een gekraak hoorbaar terwijl hij gedachteloos zijn voeten op de donkergroene ophaalbrug begint te schoppen die uitstak vanaf zijn plaats en naar het gazon van het kasteel was gericht.
Lavi besteedde geen aandacht aan Vuls suggestie. Ze wist wat eraan kwam… En als de “leeuwin van Crinkl-lot” was het haar heilige plicht om het koninkrijk te beschermen!
“Denk je dat je mama ons sapjes geeft voor het snackmoment…”
Vuls snackgedachte werd plotseling onderbroken toen Lavi het zag, grote rode vleugels en een machtige brul over het land.
“Hoort! Ridder Vul, daar vliegt het beest!” Vul sprong van schrik toen Lavi van haar toren naar zijn platform sprong, achter hem landend. “De plaag van de achtertuin, de wurm van de zandbak, Calem!”
“RAWR!” Een gedempte schreeuw kwam van Calem terwijl hij met zijn armen klapwiekte, zijn vleugels intimiderend sloegen terwijl hij langzaam naar het gazon van het kasteel waggelt.
“Voor koning en vaderland!” Roept Lavi als antwoord, neerploft op de bovenkant van de ophaalbrug en naar beneden glijdt om het beest te ontmoeten, zwaard tegen tand en klauw. Vul volgde dapper, zo goed als hij kon, zijn helm vastgrijpend terwijl hij erachteraan gleed.
“De Leeuwin van crinkl-lot!” Sijst Calem, zijn zwarte masker piekte achter de snuit van zijn kaken. “Zelfs jij kunt mijn vlammen van vernietiging niet weerstaan!”
De draak en de ridders beginnen aan een gespannen standoff, elkaar cirkelend, wachtend op elkaars aanval.
SLASH
Lavi stormt op het beest af, haar zwaard gericht op zijn hart. Maar Calem springt naar rechts en ontwijkt het mes. Lavi draait snel rond om haar tegenstander het hoofd te bieden en zich te verdedigen tegen de tegenaanval van Calems vleugelslag. “Nu Vul!”
Calem draait zich van Lavi af net als Vul zijn aanval begint, zijn helm bedekt zijn ogen. “AHHHH!” Knots hoog geheven en schild tegen zijn borst.
De slechtziende aanval slaagt er niet in raak te zijn, in plaats daarvan slaat Calem Vuls knots met zijn linker vleugel en Vul struikelt over zijn voeten. Voorover tuimelend, hoewel hij voorkomt dat hij op zijn hoofd landt. Calem laat een brul horen en stort zich op de weerloze Vul terwijl Vul probeert zich te herstellen, met open kaken en klaar om de kleine vos te beëindigen.
SWAT
Calem struikelt naar rechts terwijl Lavi zijn snuit wegslaat van Vul terwijl ze beschermend over haar vriend staat. Calem neemt een moment om met zijn poten naar voren te reiken om zijn snuit recht te zetten, zijn ogen ontmoeten die van Lavi vanachter de gekartelde tanden van de kaak.
“Ik zal je hier verslaan, draak! Je zult nooit meer in deze lucht vliegen!”
BAP
“Au!, time-out!” Calem brulde uit toen Lavi’s zwaard op zijn hoofd sloeg. “Dat deed pijn Lavi…”
“Oh het spijt me, Calem, wil je stoppen?” Ze zei terwijl Vul herstelde en Calems kartonnen snuit greep, naar beneden kijkend in de tunnel en in de ogen van de wasbeer, op zoek naar letsel.
“... nee, het gaat wel, sla gewoon niet zo hard… Oké?”
“Begrepen! Het spijt me echt Calem!”
De kleintjes springen weer in actie, de ridders omringen opnieuw het machtige beest.
“Brul! Ik zal crinkl-lot tot de grond afbranden!” Calem stort zich op Lavi, en terwijl ze probeert uit de weg te springen, roept het jong: “Vuurstraal!”
“Ah!” Lavi valt op de grond, laat haar zwaard vallen en grijpt naar haar linker onderarm, kloppend op haar gouden vacht, zorgend voor de speelse brandwond.
Calem laat zijn beste kwaadaardige lach horen terwijl hij langzaam naar de gevallen held stapt, zelfverzekerd in zijn overwinning, wanneer plotseling een kreet van achter hem zijn aandacht afleidt terwijl Vul op het beest afstormt, Vuls knots geheven en, dit keer, ervoor zorgend dat zijn ogen niet belemmerd zijn.
SWAT. BAM. SMACK.
Een regen van slagen landt op de rode draak terwijl Vul dapper zijn aanval voortzet, het beest terugdrijvend van Lavi’s lichaam. “Ahhhh!” Roept Vul uit, dwingend de draak op zijn knieën, zich verschuilend onder schubbige vleugels om zichzelf te beschermen tegen de knots.
Lavi kijkt vanuit het bedauwde gras terwijl Vul de overhand krijgt; het lijkt erop dat hij elk moment de verdediging van de wurm zal doorbreken, of het wezen zal doden of het zal dwingen zich terug te trekken. “Ga Ridder Vul! Stuur het beest terug naar de zandbak waar het vandaan kwam!” Vul keek even achterom om een glimlach uit te wisselen met Lavi, trots op zijn overwinning. Calem greep zijn kans, met Vul ongeconcentreerd, sloeg hij het wapen van Vul uit zijn poot met zijn linker vleugel, ontwapende de vos.
Vul valt op het gras terwijl Calem van de grond rijst, zijn vleugels uitbreidend en brullend naar Vul. “Dwaze ridder! Mijn macht kent geen grenzen! En nu…” Calem plaatst een logge voet op Vuls borst. “...zal jij de eerste zijn die valt!” De kaken van de draak storten zich op de keel van de vos, stoppend een centimeter van de luchtweg van de hulpeloze ridder. “Beet!”
“Belgh!” Roept Vul uit terwijl hij overdreven doet alsof hij slap valt en zijn schild laat vallen.
“Nee!” Roept Lavi uit terwijl Calem zijn hoofd naar de lucht heft en brult. “Was dit alles wat crinkl-lot had te tonen voor zijn krijgers?!” Spot het beest, handig zichzelf van Lavi afkerend in een opschepperij.
De held verzamelt haar kracht, grijpend over de natte grond naar de pommel van haar zwaard, wanhopig de punten van haar klauwen gebruikend om het mes in haar ongeschonden rechterpoot te trekken.
“Nu, Leeuwin van crinkl-lot, zal ik aanspraak maken op je kasteel en met absolute macht regeren!”
Met een laatste inspanning, kijkend naar haar gevallen kameraad, die zijn best doet niet te niezen, lijkt het, trekt Lavi haar zwaard in haar poot en klimt overeind. “Je zult niets regeren dan de vergetelheid, plaag!” Roept ze voordat ze met haar punt op het beest afstormt.
“Argghh!” Brult Calem uit terwijl het zwaard in de opening tussen zijn zij en rechterarm glijdt, Lavi het blad in de greep loslatend terwijl Calem zijn dood naspeelt. “Vuurspuit! Vuurspuit!” Roept de draak in willekeurige richtingen terwijl hij zijn dood overdrijft. Draaiend en zijn linker vleugel wild klapwiekend alsof hij probeert weg te vliegen en aan zijn ondergang te ontsnappen.
“Het is onmogelijk! Hoe kan ik… versla…” Hijgde hij uit voordat hij op de grond viel, nogal onhandig vanwege de logge aanhangsels die zijn frame bedekten, het zwaard van de leeuwin nog steeds in zijn oksel gehouden.
Lavi rent naar Vuls zijde, verwijdert zijn helm om zijn hoofd in haar schoot te leggen terwijl ze met hem in het gras hurkt. “Vul, we hebben het gedaan! We hebben crinkl-lot gered! Allemaal dankzij jou…” Roept Lavi uit, proberend wat tranen op te wekken om de scène na te spelen.
“Lavi…” Hijgde Vul uit.
“Vul!?”
“Lavi…”
“Wat is er Vul?!”
“Ik denk…”
“Ja?!”
“Je moet verschoond worden…” De vos opent één oog en kijkt sluw naar zijn vriendin.
“Pft, zegt hij!” Roept Lavi, terwijl ze het hoofd van het jong uit haar schoot duwt terwijl hij giechelt.
“Denk je dat je mama al snacks klaar heeft, ik heb honger…” Jammert Calem van achteren terwijl hij naar de twee strompelt, zijn geïmproviseerde doosdraakhoofd op de grond naast Lavi’s zwaard achterlatend, zijn kleine gemaskerde hoofd zo hilarisch uit verhouding met het doosharnas dat hij draagt, rood gekleurd met schubben.
“Laten we het gaan uitzoeken!” Roept Vul, opspringend en naar de achterdeur van Lavi’s huis rennend, zijn emmerhelm op de grond achterlatend.
“Lavi…” Waggelt Calem met Lavi achter Vul aan. “Kun jij de volgende keer de draak zijn? Ik wil de kasteelprinses zijn.”
“Natuurlijk! Je mag ook een van mijn jurken lenen!”
De wasbeer glimlacht dankbaar naar zijn vriendin terwijl ze beiden achter Vul aan naar binnen waggelen, klaar om te smullen van een heerlijke snack van pindakaasbroodjes zonder korstjes en doosjes appelsap!
Bedankt dat je er weer bij was voor een andere BDF, kleintjes!
Ga nu je weekend in, maar pas op voor draken!
- Ian River
