We hebben allemaal zachte dingen nodig in harde tijden

Laten we het gewoon benoemen.

De wereld is op dit moment veel. Niet op een duidelijke, dramatische manier die gemakkelijk aan te wijzen is, maar op die langzame, opeenstapeling, achtergrondzoem-manier die moeilijker van je af te schudden is. De kosten van alles blijven stijgen. Het nieuws houdt niet op. De afstand tussen wat we verdienen en wat we nodig hebben lijkt elke keer dat we stoppen om te kijken te verkleinen. En op de een of andere manier wordt er van ons verwacht dat we er nog steeds zijn voor werk, voor familie, voor de honderd kleine verplichtingen die een functionerend volwassen leven vormen.

Het is veel. En ik denk dat meer van ons stilletjes meer dragen dan we laten merken.

Het eerste wat we opgeven is onszelf 🤕

Er is een patroon dat ik heb opgemerkt, bij mezelf en in gesprekken binnen deze gemeenschap, waar de dingen die ons daadwerkelijk herstellen de eerste slachtoffers worden van een moeilijke periode.

Naar de munch gaan komt op de misschien-lijst. De nieuwe onesie blijft in de wenslijst. Zelfs de eenvoudige daad van een luier omdoen, ontspannen en de week voor een paar uur loslaten, krijgt een lichte onderstroom van moet ik dit nu echt doen?

Wanneer geld krap is en angst luid, wordt alles wat op verwennerij lijkt stilletjes naar de achtergrond geschoven. We vertellen onszelf dat we er pas echt van zullen genieten als de zaken weer beter gaan. Als we het verdiend hebben. Wanneer het minder gecompliceerd aanvoelt.

Het probleem is dat die dag de neiging heeft niet te komen. En ondertussen hebben we maanden besteed aan het rantsoeneren van de dingen die ons eigenlijk helpen.

Comfort is geen beloning. Het is een hulpmiddel. 💗

De luier, de knuffel, de vertrouwde onesie, het warme drankje in de favoriete drinkbeker. Dit zijn geen traktaties die we verdienen aan het einde van een moeilijke periode. Ze maken deel uit van hoe we erdoorheen komen.

Wanneer de wereld meer van ons vraagt dan normaal, is het antwoord niet om de dingen neer te leggen die ons vasthouden. Het is om ze met meer opzet te gebruiken, en met minder schuldgevoel.

Deze gemeenschap heeft altijd iets begrepen waar de bredere wereld geen taal voor heeft. Dat gewone voorwerpen, met intentie en zonder schaamte gebruikt, buitengewone betekenis kunnen dragen. Een specifieke ritsel. Een bekende print. Het bijzondere comfort van iets dat volledig en zonder excuses van jou is. Deze dingen zijn niet klein. Zeker niet nu.

Je hoeft niet te rechtvaardigen dat je ernaar grijpt. Je hoeft het alleen maar echt te doen.

Over dankbaarheid — zonder de giftige positiviteit 💖

Ik wil hier voorzichtig zijn, want er is een versie van dankbaarheid die echte moeilijkheden bedekt. Die meedogenloos vrolijke tel-je-zegeningen-reactie op echte tegenslag die mensen meestal alleen maar slechter laat voelen omdat ze zich niet beter voelen. Dat is niet waar ik op doel.

Wat ik bedoel is iets rustigers.

In periodes waarin nieuwe dingen onbereikbaar lijken, is het oprecht herstellend om te kijken naar wat er al is. De luier die in je la ligt. De knuffel die al een tijdje op de plank staat. De gemeenschap die er is, of je nu wel of niet naar een evenement kunt reizen of iets nieuws aan je collectie kunt toevoegen. Het vrijdagritueel dat niets kost behalve de beslissing om te vertragen en het te nemen.

We hebben niet altijd het volgende ding nodig. Soms is het ding dat al werkt er gewoon, wachtend tot we stoppen het te bewaren voor een betere dag.

Je mag dit meer, niet minder, nodig hebben 👐

Als de afgelopen jaren je vaker naar je comfort hebben laten grijpen, goed. Dat is geen zwakte. Dat is weten wat je nodig hebt en het aan jezelf geven, wat stilletjes een van de moeilijkere dingen is om te leren.

ABU maakt al elf jaar deel uit van deze gemeenschap. Wat die tijd me vertelt, is dat mensen blijven opkomen voor de dingen die voor hen belangrijk zijn, zelfs in tijden van onzekerheid. Ze blijven ruimte maken, hoe klein ook, voor dat deel van hun leven dat het meest als zichzelf aanvoelt.

Die ruimte is het waard om te beschermen. Vooral wanneer alles om ons heen drukt.

Dus als je hebt gewacht op toestemming, hier is het.

Ga een luier omdoen

- Miles // Tigger